ความทุกข์ไม่ได้เกิดจากการไม่ได้ในสิ่งที่อยาก แต่ทุกข์ตั้งแต่เริ่มอยาก
ความทุกข์ไม่ได้เกิดจากการต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่กลัว แต่ทุกข์ตั้งแต่เริ่มกลัว
ความสุขไม่ได้เกิดจากได้ในสิ่งที่อยาก แต่สุขตั้งแต่เราไม่อยาก
ความสุขไม่ได้เกิดจากการไม่เผชิญหน้าสิ่งที่กลัว แต่สุขตั้งแต่เราไม่กลัว
เราไม่อยาก เราไม่กลัว เพราะไม่มีเรา มีแต่จิตเขาอยากเขากลัวไปตามเหตุของเขาเอง
เขาเป็นไปของเขาเอง ไม่มีเราให้เป็นอะไร แต่เพราะเขาคิดว่ามีอะไร
มันจึงไม่จบซะที ค่อยๆ สอน เน้นบ่อยๆ อย่าหยุดนาน อย่าขาดนาน
จิตเขายอมรับเมื่อไรก็เมื่อนั้น จิตเขาอิ่มเมื่อไรก็เมื่อนั้น
อย่าประมาท!! ประมาทเมื่อไรก็ทุกข์เพราะไม่สมดังอยากเมื่อนั้น จำไว้!!
ทั้งกลัวและไม่กลัว ทั้งอยากและไม่อยาก
มันก็เป็นไปของมันเอง อยู่ๆก็มาอยู่ๆก็ไป
************************************************************
เมื่อใดเกิดกลัวทุกข์ ขอจงมีขันติ
เมื่อใดเกิดอยากสุข ขอจงมีทมะ
ทั้งกลัวทุกข์ และอยากสุข ล้วนต้องสละ ให้ถึงพร้อมด้วยจาคะ
ทั้งหมดนี้คือสัจจะ ที่ผู้ปราถนาซึ่งอิสระ ล้วนควรจักอธิษฐาน
ยาจกผู้เห็นทอง บอกใครแทบตาย ใครเหล่าจะเชื่อว่าเห็นทอง
ยาจกเอย หากอยากช่วยคน ใช่เพียงบอกความจริง ใช่เพียงบอกหนทาง
เพราะแผนที่ใดไหนเลยจะเทียบเท่า แผนที่ด้วยตัวเจ้าเอง
ยาจกเอย หากเจ้าคือผู้ซึ่งเห็นทอง เหตุใดเจ้ายังเป็นซึ่งยาจก
หากเจ้าเห็นซึ่งทองจริง เหตุใดเจ้ายังคงชักช้าและรีรอ
เจ้าเองยังไม่เห็นซึ่งคุณค่าที่แท้จริงของทางที่เจ้าเลือกเดิน
ไหนเลยจะชวนผู้อื่น ให้มาเดินบนทางเส้นเดียวกับเจ้า
ยาจกเอยโปรดจำไว้ “แผนที่ใดไหนเลยจะเทียบเท่า แผนที่ด้วยตัวเจ้าเอง” 
************************************************************************
